บุคคลสำคัญของโลก “เนลสัน แมนเดลา”

เปิดประวัติบุคคลสำคัญของโลก เนลสัน แมนเดลา หรือ Nelson Rolihlahla Mandela เกิดเมื่อวันที่ 18กรกฎาคม พ.ศ. 2461 อยู่ดินแดนปกครองตนเองทรานสไก ของประเทศแอฟริกาใต้ พร้อมกับได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐแอฟริกาใต้ภายในช่วงปี พ.ศ. 2537-2542 ถือได้ว่าเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่ได้แต่งตั้งมาจากการเลือกตั้งตามกระบวนการทางระบบประชาธิปไตยอย่างถูกต้อง

โดยก่อนหน้านี้ทางด้านของ นายเนลสัน แมนเดลา ได้มีการดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีนี้ เขาก็ได้กลายเป็นที่รู้จักทั้งคนในประเทศและนอกประเทศในฐานะนักเคลื่อนไหวตัวนำ เพื่อการต่อต้านการถือผิวในประเทศแอฟริกาใต้ จากที่ในช่วงแรกเริ่มของการเป็นผู้เคลื่อนไหวในทางสันติ ก็ได้กลายมาเป็นผู้นำกลุ่มกองกำลังติดอาวุธของพรรคสมัชชาแห่งชาติแอฟริกา

ซึ่งจากในตอนแรกพวกเขาได้มีส่วนร่วมในส่วนของกิจกรรมต่อต้านใต้ดินโดยใช้อาวุธ เช่น การก่อวินาศกรรม ในช่วงเวลาดังกล่าว ผู้นำของต่างชาติที่นิยมการถือผิวในประเทศแอฟริกาใต้ เช่น มาร์กาเรต แทตเชอร์ และโรนัลด์ เรแกน ได้ประณามกิจกรรมเหล่านี้ว่าเป็นการก่อการร้าย

ในเวลาต่อมา ทางด้านของนายเนลสัน แมนเดลาก็ได้ถูกจำคุกเป็นระยะเวลาทั้งสิ้น 27 ปี โดยส่วนใหญ่เขาจะถูกคุมขังให้อยู่ภายในห้องเล็กๆ บนเกาะโรบเบิน การถูกคุมขังของนายเนลสันในครั้งนี้ได้กลายมาเป็นกรณีตัวอย่างของความอยุติธรรมของนโยบายการถือผิวสีที่ถูกกล่าวหาไปทั่ว ในที่สุดทางด้านของเนลสันก็ได้ถูกปล่อยตัวภายในปี พ.ศ. 2533 ตามนโยบายประสานไมตรีที่ทางเนลสันได้นำมาใช้จนส่งผลทำให้ประเทศแอฟริกาใต้ก้าวเข้าสู่ยุคใหม่แห่งประชาธิปไตย

เนลสัน แมนเดลา

พร้อมกับทางด้านของเนลสันก็ได้รับการยกย่องอย่างสูงภายในประเทศแอฟริกาใต้ในฐานะของรัฐบุรุษอาวุโส จนทำให้ชาวแอฟริกันนั้นได้มีการขนานนามสมาชิกชายอาวุโสของตระกูลแมนเดลาอย่างให้เกียรติว่า มาดิบา แต่ทว่ามักเจาะจงหมายถึงเนลสัน แมนเดลาเท่านั้น

นายเนลสัน แมนเดลา นั้นได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2556 ภายในบ้านของเขา ตั้งอยู่ที่โจฮันเนสเบิร์ก หลังจากที่เขาได้เจ็บป่วยมาเป็นเวลานาน รวมไปถึงเขายังได้รับรางวัลต่าง ๆ มากกว่า 250 รางวัลตลอดระยะเวลาช่วง 4 ทศวรรษ โดยรางวัลที่สำคัญที่สุดคือ รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ประจำปี พ.ศ. 2536

กิจกรรมทางการเมืองของ เนลสัน แมนเดลา

หลังจากการที่มีการเลือกตั้ง พ.ศ. 2491 ชัยชนะก็ได้ตกเป็นของพรรคชาตินิยม ซึ่งได้มีการสนับสนุนนโยบายการแบ่งแยกสีผิวอย่างรุนแรง ทางด้านของแมนเดลาก็ได้เริ่มต้นเข้าร่วมมีบทบาททางการเมืองมากยิ่งขึ้น เขาได้กลายเป็นผู้นำคนสำคัญในโครงการรณรงค์ต่อต้านของสมัชชาแห่งชาติแอฟริกัน (ANC) ในปี พ.ศ. 2495 และก็ได้เข้าร่วมสมัชชาประชาชนในปี พ.ศ. 2498 ซึ่งถือได้ว่ามีหลักการพื้นฐานในการต่อต้านการแบ่งแยกสีผิว ในระหว่างเวลานี้ นายแมนเดลากับเพื่อนนักกฎหมายนั้นก็คือ โอลิเวอร์ แทมโบ ได้เปิดสำนักกฎหมายที่มีชื่อว่า Mandela and Tambo ขึ้น โดยที่พวกเขาได้ให้คำปรึกษาทางกฎหมายแก่ชนผิวดำและก็ผู้ด้อยโอกาสโดยไม่คิดราคาหรือด้วยราคาต่ำมาก

สำหรับผู้มีอิทธิพลต่อแนวคิดของแมนเดลาอย่างมากนั้นก็คือ มหาตมา คานธี ในเวลาต่อมาก็ได้กลายมาเป็นจุดเริ่มต้นของการต่อต้านการแบ่งแยกสีผิวในแอฟริกาใต้ ทางด้านของก็แมนเดลาเคยไปเข้าร่วมการประชุมที่นิวเดลี ระหว่างวันที่ 29-30 มกราคม พ.ศ. 2550 ภายในโอกาสครบรอบ 100 ปีการก่อตั้ง สัตยคราหะ ของคานธี ในแอฟริกาใต้

ทางด้านของแมนเดลาเริ่มต้นจากการรณรงค์ต่อต้านรัฐบาลโดยมีการวิธีไม่ใช้ความรุนแรง แต่ทว่าเขากับเพื่อนร่วมขบวนการกว่า 150 คนถูกจับกุมไปเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2499 ในข้อหากบฏ พร้อมกับมีการไต่สวนคดีกบฏในคราวนี้กินเวลายาวนานมากตั้งแต่ พ.ศ. 2499-2504 และก็ได้สิ้นสุดลงโดยที่จำเลยทั้งหมดไม่มีความผิด

ภายในระหว่างช่วงปี พ.ศ. 2495-2502 ได้เกิดการก่อตั้งขบวนการคนผิวดำกลุ่มใหม่ขึ้นเรียกว่า “กลุ่มนิยมแอฟริกัน” ขึ้นมาขัดขวางขบวนการเอเอ็นซีเดิม โดยที่มีการเรียกร้องให้ทำการตอบโต้รัฐบาลของพรรคชาตินิยมอย่างรุนแรงขึ้น ทางด้านของผู้นำเอเอ็นซีในยุคนั้นภายใต้การนำของ อัลเบิร์ต ลูธูลี โอลิเวอร์ แทมโบ และวอลเตอร์ ซิซูลู ได้มีความรู้สึกว่ากลุ่มนิยมแอฟริกันนั้นรุกหน้าเร็วเกินไป

ทั้งยังได้มีการบังอาจท้าทายอำนาจของพวกเขาด้วย ทางด้านของกลุ่มผู้นำของเอเอ็นซีได้รับการสนับสนุนจากพันธมิตรหลายฝ่าย ได้แก่ กลุ่มชนผิวขาวกลุ่มเล็ก ๆ กลุ่มคนผิวสี (ลูกผสม) และพรรคการเมืองในอินเดีย ซึ่งเป็นการพยายามสร้างภาพพจน์ให้เหนือกว่ากลุ่มนิยมแอฟริกัน ภายในปี พ.ศ. 2498 ทางด้านของกลุ่มเอเอ็นซีถูกฉีกหน้าในที่ประชุม Freedom Charter Kliptown Conference โดยที่ได้รับเพียงเสียงโหวตเดียวจากที่ประชุมกลุ่มพันธมิตร ด้วยภายในจำนวนเลขาธิการกลุ่มพันธมิตรทั้งห้ากลุ่มนั้นมีถึง 4 คนที่มีสัมพันธ์อย่างลับ ๆ กับพรรคเกิดใหม่ นั้นก็คือ พรรคคอมมิวนิสต์ ซึ่งถือได้ว่าเป็นมิตรแข็งแรงอยู่กับทางฝ่ายมอสโก

เนลสัน แมนเดลา

เมื่อถึงปี พ.ศ. 2502 ทางด้านของขบวนการเอเอ็นซีของสูญเสียการสนับสนุนทางยุทโธปกรณ์ ในขณะที่กลุ่มนิยมแอฟริกันภายใต้การสนับสนุนทางการเงินจากกานา และพร้อมกับการสนับสนุนทางการเมืองอย่างเด่นชัดจากชนเผ่าบาโซโธซึ่งมีฐานใหญ่อยู่ที่ทรานส์วาล ได้มีการแยกตัวออกไปเป็นกลุ่มแพนแอฟริกันนิสต์คองเกรส ภายใต้การนำของทาง รอเบิร์ต โซบูเคว และ โพตลาโค เลบัลโล